چگونه حكم محكم او در سماوات « * » و ارضين « * » جاريست ؟ مگر نخوانده‌اى كه يوم نشور « * » آسمان‌ها منشور « * » مىشود ؟ بلى چگويم از شر آن روز پر آه و سوزى كه قلوب خائفين را خوفش گداخته ، چگونه گداخته نشود ، و دلهايشان از روزى كه زمين آن آتش سوزان و صراطش « * » تيزتر از شمشير برّان است ، عقلها پرّان ، و اشكها ريزان است ، نجومش « * » منتثر و مردمانش چون جراد « * » منتشر ، هولش عظيم ، و انبياء در اضطراب و بيمند ، اخيار « * » ، مدهوش و ابرار ، بىهوشند ، شدائدش بسيار ، و محنتش بىشمار است ، آفتاب بالاى سر و زمين چون كورهء آهنگر ، بدن‌ها در عرق غرق ، و لحوم « * » و عظام « * » در سوز و حرق « * » . جهنم دورشان را گرفته و راه فرار برايشان بسته ، ظالم شرمسار و عادل اشكبار ، نامه‌ها پرّان بر يمين « * » و يسار « * » مردم در دهشت « * » و انتظار ، ملائك غلاظ و شداد « * » در تردد و عقوبت الهيّه بر مردة و عصاة « * » در تشدّد . يكى از اسامى آن روز يوم الحساب « * » است ، و ديگرى يوم التّناد « * » از طرفى منادى به خنده و بشارت ندا مىكند :

--> ( * ) سماوات و ارضين : آسمانها و زمينها . ( * ) يوم نشور : روز محشر ( * ) منشور : پراكنده . ( * ) لحوم : گوشت‌ها . ( * ) عصاة : گنهكاران . ( * ) صراط : راه . ( * ) عظام : استخوانها ( * ) يوم الحساب : روز حساب . ( * ) نجوم : ستارگان . ( * ) حرق : سوزش . ( * ) دهشت : ترس . ( * ) يمين : راست . ( * ) جراد : ملخ‌ها . ( * ) يسار : چپ . ( * ) غلاظ و شداد : سخت و تندخو ( * ) اخيار : نيكان . ( * ) يوم التناد : روزى كه از سختى آن مردم بفرياد آيند